In de kijkerSpecial Stories

1968 : Le Mans in de herfst

By 14 september 2020No Comments

Volgend weekend worden de 24 uren van Le Mans gereden. Net als in 1968 worden les 24 heures dus in september gereden. Toen was de oorzaak geen pandemie, maar de revolte van mei 1968. Ford won met aan het stuur een Belg: Lucien Bianchi.

Geen Ferrari aan de start van de 24 uren van Le Mans. Of toch geen officiële fabriekswagens, neen zelfs geen officieuze. Alleen enkele oude 250’s LM waaronder de groene van David Piper zijn naar Le Mans afgezakt. Omdat het reglement de Ford GT40 bevoordeelt, heeft Enzo Ferrari beslist om thuis te blijven.

De Italiaanse eer wordt verdedigd door Alfa Romeo, dat maar liefst zes 33-prototypes aan de start brengt, waaronder twee van het Belgische VDS-team met aan het stuur Pilette-Slotenmaker en Trosch-Von Wendt. Voor de start stelt men zich wel vragen bij de motorkeuze. Niet de 295 pk sterke 2,5-liter V8 wordt achterin de Le Mans-auto’s gemonteerd, maar de 260 pk sterke 2-literversie van deze motor.

Na de overwinningen in 1966 en 1967 laat Ford dit jaar de eer aan de privé-teams met op kop Gulf Mirage van John Wyer dat drie auto’s inzet, waaronder de GT40 van Rodriguez-Bianchi. Oorspronkelijk was Jacky Ickx op deze auto voorzien, maar die lag thuis op de zetel met een gebroken been, het gevolg van een ongeval tijdens de Grote Prijs van Canada. Ook Claude Dubois brengt een GT40 aan de start voor Willy Mairesse en Beurlys.

Concurrentie wordt vooral uit de hoek van Porsche verwacht, dat vier 908’s inschrijft met 3-liter achtcilinders met 340 pk, en drie 907’s met een 2,2-liter. Ook de Fransen zijn aanwezig met Alpine-Renault en Matra, maar hun kansen zijn worden eerder laag ingeschat. Voor de exotische noot zorgt de Howmet, met een 330 pk sterke turbinemotor.

Porsche toont al tijdens de testritten dat het hen menens is. Drie 908’s zetten de drie snelste tijden neer. Rodriguez zet met de GT40 de vierde tijd neer gevolgd door de Matra van Johnny Servoz-Gavin. Ook tijdens het openingsuur van de wedstrijd geeft Porsche de toon aan met de vier 908’s op de eerste vier plaatsen.

Rodriguez is teruggevallen naar de tiende plaats, maar de Ford GT40 met nummer 9 demonteert snel. In het vierde wedstrijduur pakt het Mexicaans-Belgische duo de leiding, zakt nog even terug naar de tweede plaats om zich vanaf het zevende wedstrijduur definitief aan de kop te nestelen. Wat Enzo Ferrari voorspeld had, kwam uit: Ford zou deze 24 uren domineren!

De Ford GT40 met nummer 9 lijkt op een makkelijke overwinning af te stevenen. Toch krijgt Lucien Bianchi het nog even moeilijk. Om 11u50 stijgt er vanuit Tertre Rouge een zwarte rookwolk op. Het is de Alpine-Renault 220 met nummer 27 die na een klapband van de weg is geraakt. Aan het stuur zit Mauro Bianchi, de broer van. Gelukkig kan die met slechts oppervlakkige brandwonden uit zijn brandende Alpine ontsnappen.

Rodriguez-Bianchi winnen dus de eerste herfsteditie van de 24 uren van Le Mans, voor de Porsche 907 van Spoerry-Steinemann en de Porsche 908 van Stommelen-Neerpasch. De 2,2-liter van Porsche deed het op de lange afstand dus beter dan de 3-liter. De rest van de Top 6 wordt vervolledigd door drie Alfa Romeo’s 33, gevolgd door de oude Ferrari 250 LM van Piper-Attwood. Jean-Pierre Gaban en Roger Vanderschrick eindigen met hun Porsche 911 elfde en eerste GT!

Het jaar nadien winnen Ickx-Oliver met de winnende auto van 1968 de 24 uren van Le Mans, een editie die legendarisch werd door de wandelende start van onze landgenoot en de secondestrijd die hij tot de finish voerde met de Porsche 910 van Hermann-Larrousse. Lucien Bianchi was er helaas niet meer bij. Net hersteld van een zware beenbreuk die hij had opgelopen tijdens de rally Londen-Sidney, verongelukte hij tijdens de voorbereidende tests voor de 24 uren in een Alfa Romeo 33.